WhiteChoc!

เมื่อวานนี้ได้คุยเกี่ยวกับชื่ออีกชื่อหนึ่งของข้าน้อย คือ Astaroth ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้ในเน็ตบ่อยที่สุด ความจริงเริ่มแรกนั้นเอามาจาก Astarote และ Astaroto ในศึกวิหารเทพเจ้าหรือ Angel Santuary ข้าน้อยไม่ทราบว่าชื่อที่ คุณ Kaori Yuki ใช้จะดัดแปลงมาจากภาษาใดหรือไม่ เพราะในเรื่องแบ่งทั้งสองคนเป็น 2 วิญญาณร่างเดียวกัน

ที่นี้ว่าด้วยชื่อ Astaroth เป็นปีิศาจรับใช้ตนหนึ่งในนรก ในศึกวิหารเทพเจ้าบอกว่า เป็น 1 ใน 7 ซาตานที่เป็นตัวแทนของบาปทั้ง 7 ประการ แต่จำไม่ค่อยได้ว่าซาตานตนไหนเป็นตัวแทนของอะไร (จำได้แค่ องค์ชาย อัสโมดิอุส - ตัณหา นั่นแล จำ่ง่ายดี และ เบเรียล (แมดแฮตเตอร์) - ทิฐิ )

และบางแห่งที่เคยอ่านมาก็บอกว่า Satan ก็คือ Lucifer แต่บางแห่งก็บอกว่า Satan และ Lucifer คือคนละคนกัน แล้วตกลงแบบไหนถูกกันแน่ล่ะ?

เลยเกิดความสงสัย ไปค้นหาใน google ดู ก็เข้าหลายเว็บทั้งไทยและอังกฤษ ได้ผลสรุปว่า การอ้างอิงแต่ละที่ไม่เหมือนกัน ทั้งนี้คัมภีร์ไบเบิ้ลเองก็มีการสังคายนา (คงเหมือนกับพระไตรปิฏกของศาสนาพุทธ)

จากเดิมที่ Lucifer กับ Satan คือคนละคน Satan ก็คือ Sammael นั่นแหละค่ะ มาตอนหลังถึงได้มีการปรับใหม่ ให้ Lucifer กับ Satan เป็นคนเดียวกัน รวมถึงยังเรียก Satan ในเชิงเหมารวมกับปีิศาจอื่น ๆ ที่มีตำแหน่งอำนาจรองลงมาจาก Lucifer อีกด้วย

บางแห่งก็บอกว่า Astaroth เป็นน้องของ Lilith ซึ่งเธอเป็นภรรยาของ Lucifer ดังนั้น Astaroth จึงเป็นน้องเขยของ Lucifer

ยิ่งอ่านยิ่งงง ในเมื่อข้าน้อยเคยอ่านพบว่า Lilith ความจริงแล้วคือ มนุษย์ผู้หญิงคนแรกจริง ๆ ที่พระเจ้าสร้างขึ้นคู่กับ Adam แต่เธอใฝ่ชั่วไปรัก Lucifer แล้วตามไปเป็นภรรยาของ Lucifer พระเจ้าเลยสร้าง Eve ขึ้นมาแทน

แต่ .... Astaroth แต่เดิมเป็นเทพชั้นสูงบนสวรรค์นะ จะมาเป็นน้องของ Lilith ได้อย่างไร เฮ่อ ตำนานก็งี้แหละ ยิ่งนานยิ่งบิดเบือน (แล้วสรุปว่า Lilith เป็นอะไรกันแน่)

ด้วยเหตุนี้ ข้าน้อยเลยขอยกแต่ละเวอร์ชั่นมา (ไม่มั่นใจว่ามีกี่เวอร์ชั่นนะคะ)

(แหล่งข้อมูลหลัก ๆ คือ wikipedia และเว็บไทยอีกหลายแห่งที่จำไม่ได้ ต้องขออภัยถ้าไม่ได้เอ่ยในที่นี้นะคะ เพราะก๊อบมาวางรวมกันแล้วเรียบเรียงใหม่อีกที)

บาป 7 ประการ (seven deadly sins)

ตามคำสอนของสันตะปาปา เกรโกรี คริสต์ศักราชที่ 6 เรียงลำดับจากความรุนแรงน้อยไปหามาก

ราคะ (ภาษาลาติน: luxuria ลุกซุเรีย ; ภาษาอังกฤษ: lust)

การคิดในทางเสื่อม ความต้องการเป็นที่สนใจจากผู้อื่น ความต้องการความเร้าใจ หมกมุ่นทางเพศที่มากจนเกินไป หรือที่ผิดมนุษย์ปกติ ความใคร่ที่เกิดขึ้นในทางทุจริต เช่น การมีเพศสัมพันธ์กับสัตว์ กับพ่อแม่หรือลูกหลานตัวเอง การข่มขืน การมีชู้ แอสโมดิวส์ ปีศาจที่หลงรักมนุษย์หญิงสาวคนอื่นและฆ่าชายที่จะแต่งงานกับนางทุกคน เป็นปีศาจประจำบาปข้อนี้ สัญลักษณ์แห่งราคะคืองูหรือวัว สีประจำบาปนี้คือสีน้ำเงิน บทลงโทษผู้กระทำบาปข้อนี้คือ ถูกรมด้วยสารกำมะถันและไฟ

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดราคะคือ ความบริสุทธิ์ ความหวงแหนในพรหมจรรย์


ตะกละ (ภาษาลาติน: gula กูลา ; ภาษาอังกฤษ: gluttony)

การสนองความต้องการโดยไม่ยั้งคิด มุ่งร้ายเอาของคนอื่น บริโภคสิ่งต่างๆจนขาดการการไตร่ตรอง บริโภคจนมากเกินไป มากจนเกินความจำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อาหาร รวมถึงการบริโภคสิ่งๆต่างๆโดยไม่คำนึงสนใจ หรือเห็นใจคนอื่น เบลเซบับ เจ้าชายแห่งนรกหรือเจ้าแห่งหมู่แมลงวัน เป็นปีศาจประจำบาปข้อนี้ สัญลักษณ์ของตะกละคือหมู สีประจำบาปคือสีส้ม บทลงโทษของผู้ที่ตะกละในนรกคือการที่ถูกกินทั้งเป็นโดยหนู คางคก และงู ตะกละสามารถแบ่งออกเป็น

* Praepropere - กินเร็วเกินไป
* Laute - กินแพงเกินไป
* Nimis - กินมากเกินไป
* Ardenter - กินอย่างกระตือรือร้นเกินไป
* Studiose - กินอย่างประณีตเกินไป
* Forente - กินอย่างแรงกล้าเกินไป

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดตะกละคือ ความพอดี การยับยั้งชั่งใจ


โลภะ (ภาษาลาติน: avaritia อวาริเทีย ; ภาษาอังกฤษ: greed/avarice)

ความทะเยอทะยานอันแรงกล้าในการให้ได้มาซึ่งทรัพย์สินและอำนาจ โดยไม่คำนึงถึงแนวทางหรือคุณธรรมในการได้มาซึ่งสิ่งเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นการขโมย การขู่กรรโชกทรัพย์ ยักยอก การกักเก็บทรัพย์สินต่างๆ โดยไม่แบ่งปันหรือช่วยเหลือผู้อื่น ต่อมาโลภะรวมถึง การหาทรัพย์อย่างทุจริตมาใช้เพื่อประโยชน์ทางศาสนาด้วย ถือเป็นการมุ่งร้ายต่อศาสนา และเป็นการหักหลังต่อผู้นับถือคริสต์ศาสนาอีกด้วย แมมมอน ปีศาจแห่งความมั่งคังที่ไม่เป็นธรรม เป็นปีศาจประจำบาปข้อนี้ สัญลักษณ์ของโลภะคือ กบ สีประจำบาปคือสีเหลือง บทลงโทษของผู้ที่โลภมากคือการถูกแช่ในน้ำมันเดือด

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดโลภะคือ ความเมตตา การแบ่งปัน


เกียจคร้าน (ภาษาลาติน: acedia อาซีเดีย ; ภาษาอังกฤษ: sloth/laziness)

ความไม่สนใจใยดีต่อการเปลี่ยนแปลง ต่อสิ่งรอบข้าง ใช้เวลาอย่างไร้ค่า ความไม่ต้องการที่จะทำอะไร โดยปล่อยให้ผู้อื่นเป็นผู้ทำงานหนักเพื่อตนเองเท่านั้น การปล่อยปละละเลยต่อหน้าที่ของตน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการละเลยที่จะทำดีรวมถึงการละเลยที่จะเคารพต่อพระเจ้าด้วย ผู้ที่เกียจคร้านจะอยู่เฉยๆ รักษาสภาพความเป็นอยู่ของตนเองในภาวะเดิมตลอดเวลา ไม่ทำอะไรมาก แต่ก็ไม่ใช้อะไรมากเช่นกัน เบลฟีเกอร์ ปีศาจผู้ไม่ยอมทำอะไรเพียงแต่บอกให้มนุษย์คอยทำสิ่งเหล่านั้นให้เป็นปีศาจประจำบาปข้อนี้ สัญลักษณ์ของเกียจคร้ายคือแพะ สีประจำบาปคือสีคราม บทลงโทษของผู้เกียจคร้านคือการถูกโยนลงไปในบ่องูพิษ

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดเกียจคร้านคือ ความกระตือรือร้น ความทะเยอทะยาน



โทสะ (ภาษาลาติน: ira ไอรา ; ภาษาอังกฤษ: wrath)

ความโกรธเคืองและพยาบาทที่ขาดความเหมาะสม การทนรับสภาพในบางสิ่งบางอย่างไม่ได้ การแสวงหาหนทางผิดกฎหมายบ้านเมือง ในศีลธรรมในการล้างแค้น การมุ่งร้ายที่จะทำสิ่งต่างๆแก่บุคคลที่ตนไม่ชอบ รวมถึงการไม่ชอบบุคคลอื่นโดยไร้เหตุผล เช่น สีผิว เชื้อชาติ ศาสนา นำไปสู่การฆ่าและฆาตกรรมผู้อื่น โมหะคือความโกรธที่ไม่ต้องการที่จะยกโทษ ซาตาน ปีศาจแห่งความมืดเป็นตัวแทนประจำบาปข้อนี้ สัญลักษณ์ของโมหะคือหมี สีประจำบาปคือสีแดง บทลงโทษของผู้ที่มีบาปโมหะคือ การถูกฉีกร่างทั้งเป็น (ซ้ำแล้วซ้ำเล่า)

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดโมหะคือ ความนอบน้อม การให้อภัย


อิจฉา (ภาษาลาติน: invidia อินวิเดีย ; ภาษาอังกฤษ: envy)

ความปรารถนาให้ผู้อื่นรับเคราะห์ การไม่ยอมรับผู้อื่นที่มีสิ่งต่างๆ ดีกว่าตนเอง ทั้งด้านทรัพย์สมบัติ ลักษณะรูปร่างนิสัย และ การประสบความสำเร็จ ความอิจฉานำไปสู่การรังเกียจตัวเอง ต้องการอยากเป็นผู้อื่น นำไปสู่การขโมยและทำลายผู้อื่น ความอิจฉาเป็นการพัฒนาต่อจากตะกละและโลภะที่สุดขั้ว เลวีอาธาน ปีศาจอสรพิษทะเลแห่งนรก ผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งการต่อต้านพระเจ้าถือเป็นปีศาจประจำบาปนี้ สัญลักษณ์ของอิจฉาคือสุนัข สีประจำบาปคือสีเขียว บทลงโทษผู้ที่มีความอิจฉาคือถูกแช่แข็งในน้ำเย็นจัด

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดอิจฉาคือ ความกรุณา ความเผื่อแผ่



โอหัง (ภาษาลาติน: superbia ซูเปอร์เบีย ; ภาษาอังกฤษ: Vanity/pride)

ยะโสเป็นยอดแห่งบาปทั้งปวง ความหยิ่งยะโสคือต้องการเป็นผู้ที่มีความสำคัญและอำนาจเหนือผู้อื่น การที่รักตนเองมากจนเกินไป หลงในอำนาจและรูปลักษณ์ของตัวเอง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปรียบตนเองเทียบเท่ากับพระเจ้า) ซึ่งบาปประการนี้ทำให้ ลูซิเฟอร์ (ปีศาจประจำบาปนี้) ถูกขับไล่ออกจากสวรรค์ เนื่องจากลูซีเฟอร์เห็นว่าตนมีอำนาจเท่ากับพระเจ้า และสามารถสร้างพรรคพวกของตัวเองเพื่อต่อต้านและไม่เคารพพระเจ้า คนที่มีความหยิ่งยะโสจะสนใจเฉพาะตนเองเท่านั้น ไม่สนใจว่าผู้อื่นจะเป็นเช่นไร สัญลักษณ์ของโอหังคือ ม้า สิงโต หรือ นกยูง สีประจำบาปคือสีม่วง บทลงโทษของผู้ที่โอหังคือการถูกทรมานบนวงล้อ (มัดกับวงล้อแล้วให้วงล้อหมุนเรื่อยๆ ผู้ถูกทรมานจะถูกบดขยี้กับพื้น)

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดโอหังคือ ความถ่อมตน การเห็นอกเห็นใจผู้อื่น

--------------------------------------------------------------------------------

เวอร์ชั่นของ หลวงพ่อ Peter Binsfield , Jesuit Monk
ปี คศ.1589

ปิศาจตัวแทนบาปทั้ง 7 ประการ
(Correspondence Of Demon To The Seven Deadly Sins)


Asmodeus เป็นตัวแทน แห่ง Lust
(ตัณหา และ ความอยาก)

Beelzebub เป็นตัวแทนของ Gluttony
(ความตะกละ)

Belphegor เป็นตัวแทนของ Vanity & Sloth
(ความเกียจคร้าน)

Liviathan เป็นตัวแทนของ Envy
(ความอิจฉา ริษยา)

Lucifer เป็นตัวแทนของ Pride
(ความจองหอง หยิ่งยโส)

Mammon เป็นตัวแทนของ Avarice
(ความโลภ)

Satan เป็นตัวแทนของ Anger
(ความโกรธ)

-------------------------------------------------------

ฉบับของหลวงพ่อ Sebastien Michaelis's ในปี 1613


จะมีการจัดแบ่งปีศาจทั้งหลายออกมาเป็นลำดับใหญ่ๆ 3 ลำดับ มีการปรับเปลี่ยนตำแหน่งของปิศาจบางท่าน

ในช่วงปี 1613 เป็นยุคของการล่าแม่มด (หรือที่เรียกกันว่า ยุคมืด - Dark Ages) และยุคของศาสนาที่เจริญรุ่งเรืองและร่ำรวย วาติกันเป็นศูนย์กลางมีอำนาจทางการเมืองทั่วไปในยุโรป ทำให้ ความผิดบาปต่างๆ ที่เอื้ออำนวยต่อกฎหมายการล่าแม่มดของวาติกันมีขึ้นมากขึ้น ทำให้มี เหล่าปีศาจและซาตานที่ควบคุมบาปเหล่านี้มีมากขึ้นไปตามด้วยเช่นกันเดียวกัน (คาดว่าเพื่อจะได้จับผิดคนอื่นได้ง่ายขึ้น ทำผิดนิดหน่อยก็เป็นบาป หรือบางทีก็ไม่ผิดเลยแต่หาเรื่องให้ผิดจนได้)

ลำดับปิศาจมีการแบ่งดังนี้


First Hierarchy (ลำดับ ที่ 1)

Belzebuth - pride ความเย่อหยิ่ง ทะนงตน ( แทน ลูซิเฟอร์ ที่ถูกรวมกับซาตาน)

Leviathan - faith ความหลงใหล

Asmodeus - luxury ความร่ำรวยฟุ้งเฟ้อ

Balberith - blasphemy and murder การฆาตกรรม (ปีศาจใหม่)

Astaroth - vanity and sloth ขี้เกียจ ( ชื่อตรู ... มิน่าถึงชอบ ขี้เกียจเป็นพื้นนี่เอง)

Verrine - impatience การไม่รู้จักอดกลั้น (ปีศาจตัวใหม่)

Gresil - impurity มลทิน, ความไม่บริสุทธิ์

Sonnillon - hate ความเกลียดชัง

Second Hierarchy (ปีศาจระดับที่ 2)

Carreau - mercilessness การไร้เมตตา

Carnivean - obscenity ความลามก

Oeillet - riches and wealth ความร่ำรวยและการมีทรัพย์ (จากที่เคยอ่านในหนังสือหลายเล่ม บ้านไหนที่รวยเกินไปในสมัยนั้น จะถูกสงสัยว่าติดต่อกับปิศาจ ทำให้ร่ำรวย ดังนั้นจึงต้องมีการบริจาคเงินให้โบสถ์หรือพระ เพื่อแสดงตนเป็นคริสต์ศาสนิกชนที่ดี และเป็นการใ้ห้สินบนกลาย ๆ)

Rosier - love ความลุ่มหลง ... (เอ่อ ... เพิ่งรู้ว่า Rosier มันแปลว่าความรัก ความลุ่มหลงก็ได้)

Verrier - disobedience ความไม่เชื่อถือในศาสนา


Third Hierarchy (ปีศาจระดับ 3)

Belial - arrogance ความหยิ่งจองหอง (นี่ใช่ ซาตานเบเรียล หรือ Madhatter ของเรารึเปล่า)

Olivier - cruelty and greed การทารุณกรรม

Juvart - demonic possession การทำพิธีกรรมปีศาจ (คอยควบคุมดูและพิธีกรรมของเปล่าปีศาจและแม่มด)

----------------------------------------------------------

ยุคต่อมา ยุค Renaissance หรือยุคฟื้นฟู เป็นยุคหนึ่งที่ข้าน้อยชอบมากตอนเรียนประวัติศาสตร์ศิลปะตะวันตก

คัมภีร์ของ Francis Barrett's The Magus ค.ศ. 1801 เป็น 1 ในคัมภีร์ที่เป็นที่รู้จักและเกี่ยวข้องกับปีศาจ ได้มีการแบ่งระดับชั้นของปีศาจ คือ


Mammon - Prince of tempters ( เจ้าแห่งการล่อลวงให้ผู้อื่นกระทำผิด)

Asmodeus - Prince of vengeance ( เจ้าแห่งการพยาบาทและการแก้แค้น)

Satan - Prince of deluders (เจ้าชายแห่งการลวงหลอก หรือการตบตาผู้อื่น)

Belzebuth - Chief of false gods ( หัวหน้าแห่งพวกตกสวรรค์ทั้งหลาย) ไหงท่านนี้กลายเป็นหัวหน้าอ่ะ

Pytho - Prince of the spirits of deceit ( เจ้าแห่งจิตวิญญาณที่โป้ปดมดเท็จ)

Belial - Prince of iniquity (เจ้าแห่งความอยุติธรรม)

Merihim - Prince of the spirits of pestilence (เจ้าแห่งจิตวิญญาณที่ก่อให้เกิดโรคระบาด)

Abbadon - Prince of war (เจ้าแห่งสงคราม) เหอ .. ในศึกวิหารเทพเจ้า กลายเป็นลูกของลูซิเฟอร์ซะนี่ (แต่ก็ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ นี่เนอะ แถมน่ารักด้วย / ตรงไหนหว่า?)

Astaroth - Prince of accusers and inquisitors (เจ้าแห่งการสาปแช่ง) ไม่น๊าาา ข้าน้อยไม่เคยสาปแช่งคนอื่น มีแต่สาปส่งต่างหาก

--------------------------------------------------------

เวอร์ชั่นของ สาธุคุณ Collin De Plancy's Dictionaire Infernale ในปี ค.ศ. 1863

Asmodeus - The Destroyer (การทำลายล้าง)

Astaroth - Obtains friendship of great lords ( ผู้รวบรวมเหล่าขุนพลทั้งหลายของปีศาจ) เลื่อนขั้น ... รึเปล่า?

Behemoth - Demon of indulgence ( ปีศาจแห่งการดื่มและเสพติด)

Ronwe - Demon of lingual knowledge ( ปีศาจแห่งการกระทำวจีกรรม เช่น โกหก โป้ปด เพ้อเจ้อ ใส่ร้าย)

Urobach - Of the lower order of demons (ผู้คอยควบคุมปีศาจระดับล่างลงไป)

Andras - Grand Marquis of Hell, causes discord and quarrels ( เจ้าแห่งนรก ผู้เป็นสาเหตุแห่งการบาดหมางและการวิวาท)

Beelzebub - Lord of the flies (เจ้าแห่งแมลงวัน ผู้คอยควบคุมการระบาดของโรคร้าย) ตกลงท่านเป็นผู้ควบคุม? ฟังแล้วเหมือนคอยปกป้องมากกว่าแฮะ

..................

........................ หมดแล้ว .............. เหนื่อยค่า ..............

ข้าน้อยไม่มั่นใจว่าจะมีเวอร์ชั่นอื่นนอกเหนือจากนี้อีกมั๊ย

ใน wikipedia มีการบอกถึงการนำเอา บาปทั้ง 7 มาใช้ในธุรกิจ อย่างเช่น หนังเรื่อง Seven ที่พี่ Brad สุดหล่อ (แต่ไม่ใช่ของเราอีกต่อไปแล้ว) แสดงนำนั่นเอง หรือที่เด็ดกว่านี้

ไอศกรีมวอลส์ แม็คนั่ม: ได้ออกชุดบาปทั้ง 7 ซึ่งมีจำนวนจำกัดออกวางขาย

* ราคะ - ไอศกรีมวานิลลาเคลือบสตรอเบอร์รี
* ตะกละ - ไอศกรีมช็อคโกแลตเคลือบ 2 ชั้นด้วยช็อคโกแลตนมและไวท์ช็อคโกแลต
* โลภะ - ไอศกรีมทิรามิสุผสมซอสกาแฟ เคลือบด้วยช็อคโกแลตนม ผสมบิสกิตอะมาเร็ตติและแฮเซลนัท
* เกียจคร้าน - ไอศกรีมวานิลลาผสมซอสคาราเมลข้น เคลือบด้วยช็อคโกแลตผสมถั่ว
* โทสะ - ไอศกรีมวานิลลาผสมซอสผลไม้รวมสีแดง เคลือบด้วยดาร์คช็อคโกแลต
* อิจฉา - ไอศกรีมถั่วพิทาชิโอสีเขียว เคลือบด้วยช็อคโกแลตนมผสมถั่วพิทาชิโอ
* โอหัง - ไอศกรีมวานิลลา ผสมซอสแชมเปญ เคลือบด้วยไวท์ช็อคโกแลต ประดับด้วยก้อนน้ำตาลสีเงิน

อันนี้ขายเมืองนอกรึเปล่า ? ข้าน้อยไม่ค่อยได้กินไอศกรีมวอลส์ แต่เท่าที่จำได้ แม็คนั่ม มีไม่กี่รสนี่นา

ที่ใช้นอกเหนือจากนี้ก็ ...

การ์ตูนหรือหนังอะไรที่มีเกี่ยวกับเลข 7 เช่น

One peach ที่มี 7 โจรสลัด (เอ๊ะ แซงคุส รวมอยู่ในนั้นรึเปล่า ไม่ได้อ่านนานแล้ว)
Fullmetal Alcemist ที่มีโฮมุนครูส 7 คนก็ด้วย ตอนแรกเห็นชื่อ Envy กับ Lust ก็เดาได้แล้ว เหอ ๆ เข้าใจอ้างอิงกันนะ (Envy น่าร๊ากก)
Digimon อันนี้ไม่เคยดูซักครั้ง
FF XI รู้สึกจะเป็นโครงกระดูกทั้ง 7 นะ (คิดได้ไงเนี่ย)
Raknarok นี่ก็ไม่เคยเล่น
Katekyo Hitman Reborn (เรื่องนี้สุดโปรด) อันนี้เอามาเป็นชื่อของกลุ่ม Varia ทั้ง 7 คน (จะว่า 7 ก็ไม่ได้ แค่ 6 พอ อีกคนคือป๋า Xanxus น่าจะเป็นที่นิสัยนะ โมโหเป็นงานอดิเรก) เรื่องอื่นไม่รู้ว่าทำุบุคลิกตัวละครตรงกับบาปมากนัอยแค่ไหน แต่เรื่องนี้เห็นนิสัยแต่ละคนแบบชัดเจนเลยว่า ถอดแบบจากบาปทั้ง 7 มาเลยจริง ๆ (โกร่ามอสก้า เป็นหุ่นที่กินพลังชีวิตคนจึงจะขยับได้ เป็น ความตะกละ)

่สังเกตได้อย่างว่า การ์ตูนที่นำเอา บาปทั้ง 7 มาเป็นตัวแทนของตัวละครหรือใช้อ้างอิง หรือนำมาประกอบเนื้อเรื่อง ค่อนข้างจะไม่แน่นอนว่าเอาจากยุคไหนหรือเวอร์ชั่นใดมา ดีไม่ดีคงจะจับมาผสมกันบ้าง (ตามความชอบส่วนตัวของคนเขียน)

--------------------------------------------------------------------------

แถมให้อีกนิด เป็นตราเวทย์แทนตัวปีศาจ (ห้ามนำไปใช้ในการอัญเชิญใด ๆ ทั้งสิ้น ไม่เชื่ออย่าหลบหลู่)

Astaroth

Lucifer

Belial

Asmodeus

Beelzebub

Murmur (ไม่ใช่ Mammon นะคะ คนละคนกัน)

ไม่สามารถหาได้ครบทุกตนค่ะ (ทั้งคืนก็คงไม่เสร็จ) ขอลงแค่นี้ก็แล้วกัน

เหนื่อยแต่ได้ความรู้ดีเหมือนกันนะคะ (เอาไปทำไม?)